Mogelijkheden ontwikkelen met behulp van ICT als bijkomende ondersteuningstool.

"Als binnen de opvoeding en hulpverlening het accent ligt op een optimale ontwikkeling van eigen mogelijkheden met het oog op een groter welzijn, rekening houdend met de eigenheid van het individu (Maes e.a., 1997, Van Gennep,1986), dan kan ICT hier haar steentje toe bijdragen. Voor de kinderen en jongeren met verbale problemen kan ICT in belangrijke mate bijdragen tot het stimuleren van de communicatie. Bij de praktijkvoorbeelden verderop wordt uitgebreider stilgestaan bij het gebruik van een symbolensysteem (Beta-prenten) voor kinderen en jongeren met een matig en ernstig verstandelijke handicap. Anderzijds lokken aantrekkelijke prenten of speciale effecten die kinderen zelf op het scherm kunnen toveren, taal uit (Dejagere e.a., s.d.). Aandacht en concentratie zijn bij kinderen en jongeren met een verstandelijke handicap meestal heel zwak. De lichten geluidsprikkels van de ICT-hulpmiddelen verhogen de gerichte en volgehouden aandacht. Weinig taken of activiteiten kunnen zo lang de aandacht gaande houden als een educatieve zoektocht met een c.d.-rom. Een aantal onderzoeken wijzen op de effectiviteit van het leren via multimedia-middelen. Reddy & Ramar (1997) toonden aan dat het leren lezen via multimedia voor kinderen met leerproblemen effectiever is dan via traditionele leesmethoden. De computer kan het kind helpen bij het leren denken (Dejagere e.a., s.d). Hij legt namelijk dikwijls een duidelijke volgorde van denken en handelen op. Positieve en negatieve bekrachtiging zijn meestal duidelijk, ondubbelzinnig en worden goed in verband gebracht met de laatst uitgevoerde opdracht. Dit effect kan je natuurlijk slechts verkrijgen als je genoeg computers en specifieke educatieve software ter beschikking hebt. Kinderen en jongeren met een verstandelijke handicap hebben naast hun verstandelijke en verbale beperkingen vaak ook achterstand op het vlak van fijne motoriek. Met behulp van ICT kunnen ze toch een eindproduct maken dat af is, waar ze trots op zijn. Ik vergeet nooit dat glunderend gezicht van die jongen die net een tekening had ingekleurd en afgedrukt, terwijl het hem voorheen nooit gelukt was iets te tonen dat min of meer binnen de lijntjes was. Wie dacht dat alle kinderen en jongeren met een verstandelijke handicap perfect met hun beperkingen hebben leren leven, is verkeerd. Elke vergelijking met een beter begaafd iemand betekent vaak een nieuwe frustratie. Door ICT kan elk kind en elke jongere ondanks zijn beperkingen toch een eindproduct afleveren, wat het zelfbeeld gunstig kan beïnvloeden. Het gevoel zelf invloed te hebben, zelf dingen in gang te kunnen zetten, komt hun gevoel van eigenwaarde zeker ten goede. "The computer gives a feeling of empowerment"(Don Johnson). Van Gennep (2000) beschrijft empowerment als een proces, waarin mensen in situaties van gebrek, benadeling, discriminatie of segregatie hun zaken zelf ter hand nemen, zich daarbij van hun eigen capaciteiten bewust worden, eigen krachten ontwikkelen en sociale hulpbronnen benutten. In een klassituatie kan er met ICT-hulpmiddelen veel individueler en gedifferentieerder gewerkt worden. Er kunnen lees- en schrijfoefeningen worden aangeboden die zijn aangepast aan het specifieke niveau van het kind. De computer kan dan snel een individuele auditieve of visuele beloning geven, daar waar de leerkracht zijn aandacht moet verdelen over alle leerlingen. Grotere variatiemogelijkheden binnen ICT kunnen deze kinderen ook steeds opnieuw motiveren. Een puzzel die reeds vijftig keer gelegd is, is minder aantrekkelijk dan zijn digitale varianten. Een educatieve c.d.-rom kan het net iets interactiever maken." Bron WAI-NOT Colloquium 11/03/2004. Prof. Dr.Pol Ghesquière van de K.U.Leuven, afd. Orthopedagogiek.