DYSLEXIE

Dyslexie is op dit ogenblik waarschijnlijk de meest gekende vorm van een leerstoornis. Men spreekt pas van dyslexie als bekende oorzaken van lees- en schrijfproblemen uitgesloten zijn (sensorieel, intellectueel, neurologisch, onderstimulatie, ...). Dyslexie heeft negatieve gevolgen op het leerproces, met name op die aspecten van het leren waarbij kennis en vaardigheid van schriftelijke, maar ook mondelinge taalverwerking een belangrijke rol spelen. Er is sprake van dyslexie wanneer de automatisering van woordidentificatie (lezen) en of schriftbeeldvorming (spellen) zich niet, dan wel zeer onvolledig of zeer moeizaam ontwikkelt. Hulpmiddelen voor personen met dyslexie richten zich voornamelijk op het compenseren van lees-, schrijf- en automatiseringsproblemen. De doelstelling is dat men op zo'n wijze leert omgaan met het geschreven of gedrukte woord, dat men ermee kan werken. Bij ernstige lees- en spellingproblemen kunnen ICT-oplossingen zeer nuttig zijn.