Aanpassing of niet?

Als we spreken over computeraanpassingen, stellen we spontaan de vraag: Welke aanpassing past hier het beste? Soms vergeten we ons eerst af te vragen: Is een aanpassing echt noodzakelijk? We moeten de voor- en nadelen van aanpassingen tegen elkaar afwegen en vervolgens zeer individueel kijken wat het meest geschikte is voor een bepaald persoon. Dingen die je in overweging moet nemen vooraleer een hulpmiddel aan te kopen De prestaties bij gebruik van hulpmiddel moeten hoger liggen dan zonder gebruik van het hulpmiddel. Wanneer je een aanpassing gebruikt, bijvoorbeeld een speciaal toetsenbord, dan moet je dit apparaat overal meenemen waar je de computer gebruikt. Je kan niet om het even waar aan de computer werken. Een aanpassing is "anders" dan het gewone. Voor mensen met een beperking is het vaak een streven om net zo gewoon mogelijk te zijn in de dingen die ze doen. Probeer op voorhand in te schatten of het gaat om een tijdelijk hulpmiddel of om een blijvende aanpassing. Aanpassingen zijn vaak duur, dus het is zonde om een grote investering te doen voor een tijdelijke situatie. Wees creatief. Soms kan je gewone dingen zelf aanpassen zodat ze toch bruikbaar zijn (bijvoorbeeld gekleurde stickers op de muisknoppen of etiketten op het toetsenbord). Het spreekt natuurlijk voor zich dat we hier geen pleidooi willen houden tegen het gebruik van hulpmiddelen. Als de middelen bestaan en een persoon kan erdoor beter functioneren, maak je er natuurlijk gebruik van. We willen eerder behoeden voor de aanschaf van grootse aanpassingen voor kleine problemen. Een voorbeeldje ter illustratie. Stel: een jongen van 12 jaar moet eenhandig leren typen. Kies je dan voor een aangepast eenhandig toetsenbord? Of kies je voor een aangepaste typcursus op een gewoon toetsenbord? Misschien kan de jongen op het eenhandig toetsenbord een hogere snelheid ontwikkelen, maar de leertijd zal groter zijn omdat hij bepaalde toetsencombinaties moet leren e.d. Verder heeft hij een probleem wanneer hij op school moet typen en zijn eigen toetsenbord niet meeneemt. Het typen op een gewoon toetsenbord zal misschien iets trager verlopen, maar de aanpassing blijft beperkt en de jongen kan overal typen. Zo blijkt dat een situatie waarin je zou denken dat een aanpassing nodig is, misschien toch niet zo duidelijk is. Persoonlijk zou ik in deze situatie opteren voor het gewone toetsenbord. Stel nu dat diezelfde persoon 30 jaar is en in zijn beroep veel moet typen, dan zou je kunnen opteren voor een aanpassing, vooral met het oog op een hogere typsnelheid. Het is dus niet alleen de vraag of je een hulpmiddel gebruikt, maar ook wanneer je ermee start. Veerle Van Cauwenberg